آرشیو مطالبشماره ۴۰نقد سریال

صدای امید

نقد سریال «مهاجران»

مینی‌سریال خوش‌ساخت و موفق مهاجران در جهان روایی خود پروپیمان از تماتیک‌هایی انسانی و مختلف است که این مفاهیم ذات و وجود آدمی را به اساسی‌ترین صورت ممکن شکل می‌دهند و بر تمامی روابط انسانی سایه می‌اندازند و به آن‌ها مسیر می‌دهند. گیرم برخی از آن‌ها بر کالبد فردی شخص اثر می‌گذارند و برخی دیگر در تعامل با دیگران نضج و قوت می‌گیرند که اگر درست پیش بروند، انسان سعادتمند خواهد شد و اگر بر آن‌ها خش افتاده باشد، آدمی به آشفته‌عنصری در جهان هستی بدل می‌شود. درست مثل سه زنِ مهاجران که پس از مهاجرت به گم‌شدگانی تبدیل شده‌اند در دنیایی شلوغ و پرسروصدا، گرچه جهانِ خودِ آن‌ها خاموش و ساکت است و تنهایی رنجِ اصلی زندگی‌شان.

مهاجران موضوعاتی چون مهاجرت، دوگانگی فرهنگی، تنهایی، آسیب‌های موجود در رابطه‌های والدین و فرزندی، احساس مسئولیت در تقابل با احساس گناه، مادرانگی، گمگشتگی و فقدان، اعتراضات دانشجویی برای رسیدن به عدالت و استقلال، مذهب، اختلاف طبقاتی و زیست خانوادگی را پی می‌گیرد و از آن‌ها برای تصویر کردن جهانی پرآشوب استفاده می‌کند. اما آن‌چه همهٔ این مفاهیم را به هم پیوند می‌دهد، جغرافیایی به نام هنگ‌کنگ است. شاید فقط این جغرافیاست که می‌تواند تمامی این مفاهیم را در بطن خود همراه داشته باشد. هنگ‌کنگ کلانشهر یا دولت‌شهری است عجیب‌وغریب که در مواقعی هولناک به نظر می‌رسد و در مواقعی پناهگاهی‌ست برای جمع شدن ملیت‌هایی مختلف. آن چنان که در مهاجران می‌بینیم آدم‌هایی از کره، انگلستان، آمریکا، فیلیپین، چین و مالزی به آن مهاجرت کرده‌اند و تقریباً تمامی آن‌ها این سرزمین را جایی برای تجارت و کار یافته‌اند. هم از این روست که آن‌ها این نقطه از زمین را اقامتگاهی موقتی می‌دانند که قرار است هر دم به موطن‌شان برگردند. فرقی هم نمی‌کند که این موقتی بودن سالیانی زیاد به طول انجامیده باشد. حتی آدم‌های هنگ‌کنگی نیز خودشان را زیر یوغ دولتی می‌بینند که در سرزمین اصلی (نام یکی از ایپزودهای سریال) سکنی دارد و برای آن‌ها نسخه می‌پیچد.

تیزر از کانال آپارات «فیلیمو»

نوشته های مشابه
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا