پروندهآرشیو مطالبپروندهٔ موضوعشماره ۲۸

 آدم‌ها و دیوارها

پروندهٔ یک موضوع: زندان و زندانی در سینمای ایران

زندان و زندانی در تاریخ سینمای جهان از عناصر مهم دراماتیک سینمای داستانی بوده و در سینمای ایران نیز از آغاز پیدایش آن کاربرد بسیار داشته است؛ چه در فیلم‌هایی که بخشی از آن‌ها در زندان می‌گذشته، چه آن‌هایی که قهرمانان‌شان – گناه‌کار یا بی‌گناه – در آستانهٔ اسارت بوده‌اند، و حتی آن دسته از فیلم‌هایی که شخصیت‌های اصلی یا فرعی آن‌ها از زندان آزاد شده‌اند اما همچنان آثار دوران محبس را با خود داشته‌اند و حتی برخی از آن‌ها زندان را مأمن خود یافته و دوباره – مشتاقانه یا ناچار – به زندان بازگشته‌اند.

این پرونده مروری بر سینمای ایران از دریچهٔ این موضوع است: نگاه به تصویری که فیلم‌ها از زندان و زندانیان، با همهٔ محدودیت‌ها و ملاحظات، ثبت کرده‌اند؛ چه فیلم‌هایی که زندان برای شخصیت‌هایش – عمدتاً در فیلمفارسی – محل تفریح یا حداکثر تنبه و آدم‌سازی بوده، و چه آن‌هایی که تصویرهایی دل‌گیر و گاه مخوف – به‌ویژه برای محکومان به اعدام – از محبس ساخته‌اند. به جای ساختن زندان ده‌هزار نفری، مدیران جامعه، دست‌اندرکاران امر قضا، سرپرستان و کارکنان زندان‌ها، قانون‌گذاران، جامعه‌شناسان و روان‌شناسان را دعوت می‌کنیم به مرور این پرونده، شاید کنجکاو شوند که با مراجعه به برخی از این فیلم‌ها، رویکرد متفاوتی با جرم و جنایت و بزهکاری در پیش بگیرند. درست است که سینمای داستانی عمدتاً برای سرگرمی بیننده‌ها قصه می‌گوید اما از لابه‌لای آن‌ها و به‌خصوص از دل آثار مستند می‌توان چیزهایی برای برخورد با واقعیت‌ها هم یافت.

نوشته های مشابه
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا